Izrael Kalmanowicz Poznański
Biografia
Izrael Kalmanowicz Poznański urodził się 25 sierpnia 1833 roku w Aleksandrowie Łódzkim, w rodzinie kupieckiej. Był najmłodszym synem Kalmana i Małki z Lubińskich. W 1834 roku rodzina przeniosła się do Łodzi, gdzie ojciec rozpoczął handel tkaninami.
Izrael od młodości uczył się przedsiębiorczości. W wieku 17 lat ożenił się z Leonią Hertz, córką zamożnego kupca, wnosząc do małżeństwa manufakturę. W 1852 roku przejął zarząd rodzinnej firmy, którą systematycznie rozwijał, inwestując w mechanizację produkcji. W latach 70. XIX wieku rozpoczął budowę wielkiego kompleksu fabrycznego przy ulicy Ogrodowej, który stał się jednym z największych w ówczesnej Europie.
Jego przedsiębiorstwo, przekształcone w 1889 roku w Towarzystwo Akcyjne, zatrudniało tysiące pracowników. Poznański był jednak początkowo bezwzględnym pracodawcą, znanym z surowego traktowania robotników i niskich płac. Z czasem zaangażował się w działalność charytatywną, budując szpitale, szkoły i sierocińce. Był fundatorem m.in. posadzki i organów w kościele Wniebowzięcia NMP w Łodzi oraz współinicjatorem Łódzkiego Żydowskiego Towarzystwa Dobroczynności.
Zmarł 29 kwietnia 1900 roku w Łodzi, pozostawiając majątek wart 11 milionów rubli. Jego postać stała się pierwowzorem literackim m.in. Maksa Aszkenazego z powieści 'Bracia Aszkenazy' i Szai Mendelsohna z 'Ziemi obiecanej'.